![](https://focus-wtv.tv/wp-content/uploads/2023/10/GettyImages-1705357449.jpg)
Eind volgende maand zal de gouverneur van Californië, Gavin Newsom, het opnemen tegen de gouverneur van Florida, Ron DeSantis, in een negentig minuten durend debat op Fox News. Het is een van de minst subtiele signalen die Newsom de laatste tijd heeft afgegeven dat hij presidentiële ambities heeft.
De gouverneur van Florida is de perfecte tegenhanger van Newsom, die wel de ‘leider van het liberale Amerika’ wordt genoemd. Newsom heeft zorgvuldig een imago gecultiveerd dat lijkt op het tegenovergestelde van DeSantis: even “progressief” als DeSantis conservatief is.
Maar wat betekent dat eigenlijk?
Als ‘progressivisme’ alleen maar betekent dat we de liberale kant van elke cultuuroorlog-schermutseling moeten kiezen en leden van elke demografische groep een gelijke (verdwijnend kleine) kans moeten geven om naar de top van onze diep ongelijke samenleving te stijgen, dan past dat etiket. Als ‘progressieve’ waarden daarentegen iets te maken hebben met het willen verhogen van de vloer iedereenwordt de claim van Newsom op het label een stuk twijfelachtiger.
Aan de ene kant heeft Newsom zojuist een wetsvoorstel ondertekend om de lonen van fastfoodarbeiders te verhogen en een mechanisme te creëren om ze in de toekomst nog verder te verhogen. Dat is een goede zaak, zelfs als er enkele uiterst vreemde compromissen in zijn opgenomen om de oppositie van de industrie af te zwakken, zoals een bepaling die elke keten die zijn eigen brood maakt, vrijstelt (sorry, werknemers van Panera!). Aan de andere kant . . . Nou, er is een kavel van andere hand.
Bent u een Californiër en wilt u financiële steun om uw lessen op een community college te betalen? In 2021 sprak gouverneur Newsom zijn veto uit over een maatregel die het programma zou hebben uitgebreid. Vecht je tegen de nutsgigant PG&E – die genereus doneerde aan zijn campagne – om de schadevergoeding te krijgen die je al lang verschuldigd bent omdat je huis afbrandde door de branden veroorzaakt door de criminele nalatigheid van het bedrijf? Newsom werkte samen met lobbyisten om de regels systematisch te herschrijven, zodat het voor het bedrijf gemakkelijker werd om de rekening te omzeilen of door te geven aan klanten uit de arbeidersklasse.
Een paar weken geleden sprak hij zijn veto uit over een wetsvoorstel dat zelfrijdende vrachtwagens verbiedt om zonder veiligheidsagent aan boord op de weg te rijden. In één veto betekende dat dat Newsom duizenden banen schrapte en de levens in gevaar bracht van vrijwel iedereen die het zich niet kan veroorloven om zich in een privéhelikopter te verplaatsen.
En de afgelopen week heeft Newsom opeenvolgende beslissingen genomen om de arbeidersklasse onder de bus te gooien. Toen de Californische senator Dianne Feinstein tijdens zijn ambtsperiode stierf, kreeg Newsom de kans om de zetel te vervullen. Met een typisch Newsom-achtig gebaar had hij beloofd de zetel te vullen met een zwarte vrouw – alsof het ras en geslacht van de nieuwe senator er het meest toe deed, en niet wat bijzonder zwarte vrouw voor stond of welke belangen zij vertegenwoordigde. Veel commentatoren en politici drongen er bij hem op aan Barbara Lee te benoemen, een zwarte vrouw die eerder in het Congres had gediend, waar zij de enige vertegenwoordiger was die dapper genoeg was om tegen een oorlog in Afghanistan te stemmen.
De Congressional Black Caucus had Newsom geschreven waarin hij er bij hem op aandrong Lee te benoemen. In plaats daarvan benoemde hij Laphonza Butler. Veel krantenkoppen in de reguliere pers noemden haar terecht maar misleidend een ‘voormalig vakbondsleider’. Het is waar dat Butler tien jaar president was van Service Employees International Union (SEIU) Local 2015 en dat ze later president was van de SEIU California State Council. Maar die banen eindigden enkele jaren geleden. Meer recentelijk “werkte ze als consultant voor SCRB Strategies en hielp ze Uber om Proposition 22 in Californië te halen.” Hierdoor konden Uber en vergelijkbare app-gebaseerde bedrijven zoals Lyft en DoorDash hun werknemers classificeren als aannemers in plaats van werknemers – en zo ‘omzeilen’.[ing] essentiële werknemersrechten zoals een minimumloon, anderhalve tijd voor overuren, onkostenvergoedingen en voordelen zoals werkloosheidsuitkeringen.”
Over werkloosheidsuitkeringen gesproken: het besluit om Butler te benoemen in plaats van Lee kwam precies na Newsom’s veto over een wetsvoorstel dat met overweldigende meerderheid door beide kamers van de wetgevende macht van Californië was aangenomen om de werkloosheidsuitkeringen uit te breiden naar werknemers die meer dan twee weken hebben gestaakt. Dit bootste de wetten na die al in de boeken van New York en New Jersey stonden, en werd aangewakkerd door de Hollywood-schrijversstaking, waarbij een directeur op beruchte wijze toegaf dat de strategie van de studio’s erin bestond ‘de zaken te laten voortslepen totdat vakbondsleden hun appartementen begonnen te verliezen en hun huizen kwijtraken.”
Als Jacobijn stafschrijver Luke Savage zei dat argumenten tegen het uitbreiden van werkloosheidsuitkeringen aan stakende werknemers “in feite argumenten zijn voor geïnstitutionaliseerde lijfeigenschap.” Het zijn argumenten dat het belangrijk is dat werknemers die de deal die hun baas hen aanbiedt niet accepteren, zich zorgen moeten maken over hoe ze de huur en boodschappen gaan betalen – want als ze zich daar geen zorgen over maken, zullen werknemers ook problemen veroorzaken. veel ontwrichting en de economie zal niet soepel blijven neuriën.
Het zou een enorme zegen zijn geweest voor de onderhandelingsmacht van de werknemers in Californië als ze werknemers een vangnet zouden bieden om de financiële schade van verloren lonen te verzachten naarmate de stakingen aanslepen. Als gouverneur Newsom de lonen, uitkeringen, waardigheid en werkzekerheid had willen verhogen van iedere bij een vakbond aangesloten werknemer in de staat – en alle andere werknemers, misschien zelfs bij fastfoodketens die hun eigen brood maken, voor wie het lidmaatschap van een vakbond nu een oplossing zou kunnen zijn iets aantrekkelijker – dit was een no-brainer. Hij hoefde niet eens iets te doen. Het ding was al voorbij. Het enige wat Newsom hoefde te doen was geen veto uitspreken.
Maar dat deed hij.
En dat zou ons alles moeten vertellen over aan welke kant hij staat.
Bron: jacobin.com