![](https://focus-wtv.tv/wp-content/uploads/2024/06/GRA4x2sXgAApnfw.jpeg)
Amazon-chauffeurs bij het DIL7-afleverstation in Skokie, Illinois, sloegen op 26 juni toe vanwege schendingen van de federale arbeidswetten door het bedrijf.
Honderd chauffeurs hebben zich georganiseerd met Teamsters Local 705 en eisen dat Amazon hun vakbond erkent en ermee onderhandelt, na het overhandigen van kaarten die door een meerderheid van het personeel zijn ondertekend.
Ze zijn in naam in dienst van een contractant, Four Star Express Delivery. Maar “elke Amazon-chauffeur weet wie onze echte werkgever is”, zei chauffeur Luke Cianciotto in een vakbondsverklaring. “We dragen hun uniformen en rijden in hun vrachtwagens.”
Four Star Express is een van de 2.500 ‘delivery service partners’ (DSP’s) die pakketbezorgingen uitvoeren, terwijl Amazon de volledige controle behoudt. Amazon beëindigde het contract van de DSP op 25 juni, na een opzegtermijn van twee weken voor de werknemers.
De Teamsters beweren dat dit ontslag een illegale vergelding was tegen de werknemers, die al een meerderheid hadden bereikt op vakbondskaarten. De werknemers marcheerden op 20 juni naar het management om erkenning te eisen.
Vorig jaar beëindigde Amazon het contract van een andere DSP, Battle-Tested Strategies (BTS) in Palmdale, Californië, nadat vierentachtig chauffeurs zich hadden verenigd met de Teamsters. BTS erkende de vakbond vrijwillig en ging akkoord met een contract dat de lonen zou verhogen naar $ 30 per uur, vergeleken met de $ 19,75 die chauffeurs voorheen verdienden.
Sindsdien hebben de Amazon Teamsters bij dertig Amazon-magazijnen in het hele land piketlijnen aangelegd en meerdere aanklachten wegens oneerlijke arbeidspraktijken ingediend. Deze aanklachten lopen nog steeds.
“Amazon wil het allebei: volledige operationele controle, maar geen verantwoordelijkheid voor het personeel,” vertelde arbeidsdeskundige David Weil ons vorig jaar. “Kunnen ze profiteren van een contractant die opereert als een verlengstuk van Amazon, maar niet verantwoordelijk worden gehouden?”
Jerry Maros, de eigenaar van Four Star Express Delivery, vertelde Ebony Echevarria en haar collega’s op 11 juni dat hij de zaak ging sluiten en met pensioen ging vanwege gezondheidsproblemen.
“Dat was een leugen”, zei Echevarria. In haar rol als “leiderschapsmanager” zou ze vergaderingen hebben met de eigenaar van DSP — naast het rijden voor Amazon — hoewel ze nergens toezicht op had.
“Ze zeggen gewoon ‘leiderschapsmanager’ om het extreem vaag te houden,” zei ze, “zodat ze je kunnen vragen om meer te doen dan wat je functiebeschrijving zegt. Maar ze willen geen macht achter die managementpositie.”
De macht berustte bij haar gezamenlijke werkgevers: Amazon en Maros. ‘Eind mei vorig jaar was ik in managementvergaderingen waar we spraken over hoe we tien mensen per week moesten aannemen,’ zei ze, ‘hoe Amazon onze productie in juli zou verdubbelen, hoe we tussen de tien en twintig nieuwe mensen zouden krijgen. huurbusjes opgeknapt.”
In een brief van 11 juni aan de werknemers die we met ons deelden, gaf Maros een andere reden voor de permanente sluiting. “We hoorden pas de afgelopen drie werkdagen van de noodzaak van deze actie van onze belangrijkste klant”, schreef hij. “Dit was niet te voorzien; het was voor ons eenvoudigweg niet mogelijk om deze actie vooraf te melden.”
De onvoorzienbare actie die Amazon ertoe had aangezet wraak te nemen, was dat werknemers zich samen met de Teamsters organiseerden.
Michael Daddio begon twee jaar geleden voor de DSP te werken. Aanvankelijk was hij chauffeur en verdiende hij $ 17,50 per uur; daarna klom hij op tot wagenparkbeheerder en verdiende $ 23.
Daddio heeft een voorliefde voor het repareren van auto’s, en hij begon veiligheidskwesties aan te kaarten over de vloot van Ram ProMaster-bestelwagens uit 2019. “Ik ben onder het busje gekropen en zag dat deze beugel die deze uitwijking vasthoudt zes bouten nodig had, terwijl ze er maar twee gebruiken,” zei hij, “en niet eens recht in het subframe van het voertuig.”
Hittegevaren waren een ander punt van zorg. ‘Als het op zomerdagen buiten vijfennegentig graden is, terwijl je achterop die vrachtwagen door achttien bakken en dertig overloopzakken kijkt, kan het op elk moment van de dag 110 graden zijn,’ zei Daddio.
“Ik denk dat het belangrijk is dat het publiek begrijpt dat de gezichten die ze op deze Amazon-advertenties zien allemaal modellen zijn”, zei Echevarria. “Het is geen bedrijf dat hun echte chauffeurs gebruikt, want de echte chauffeurs zien er niet gelukkig uit.
“We bezorgen hier honderden pakketten per dag, of het nu in negatieve temperaturen is, of het nu in de hitte is, in voertuigen die niet veilig zijn. Je wilt niet naast ons onderweg zijn.”
Ze begon te praten met vakbondspostmedewerkers, UPS Teamsters en buschauffeurs over hun arbeidsomstandigheden. “Ik ben de hele dag onderweg en praat met andere automobilisten onderweg”, zei ze. “Ik zeg: ‘Je hebt een bezorgopdracht, hoe is het voor jou?’ Ik neem elke dag de bus; Ik praat met CTA [Chicago Transit Authority].”
Wat ze ontdekte: “Ze kunnen hun werk veilig uitvoeren,” zei ze. “En als er een probleem is, dan is er daadwerkelijk iemand bij wie ze terechtkunnen.”
“Dit begon aan mijn keukentafel,” zei Daddio. Hij en Cianciotto hingen op een dag rond en begonnen te praten over de zorgen die ze andere chauffeurs keer op keer zagen uiten in posts op sociale media en YouTube-video’s.
“Dus ik begon te zien dat we hier in dit bedrijf allemaal dezelfde dingen meemaken”, zei hij. “Weet je, ook al hebben we deze mensen nog nooit ontmoet of elkaar nog nooit gekruist, ze maken dezelfde dingen mee.”
Daddio was gepromoveerd tot wagenparkbeheerder omdat hij goed was in zijn werk. Hij zou ‘reddingsacties’ uitvoeren, wat inhield dat hij naar buiten reed om andere chauffeurs te ontmoeten als hun busjes halverwege de route kapot gingen of als ze achterop raakten bij de leveringen. Met behulp van zijn mechanische vaardigheden begon hij de kapotte busjes op te knappen.
Al deze kwaliteiten hadden hem ertoe kunnen aanzetten om zich aan te sluiten bij het management, maar de vernederingen van de baan dwongen hem om in plaats daarvan achter zijn collega’s te gaan staan.
In Amazon-magazijnen is er een vergelijkbare dynamiek voor procesassistenten, een trainingsrol naast management, waarbij werknemers toegang hebben tot hun collega’s in een peer-to-peer trainingscapaciteit. Werknemers kunnen deze rollen gebruiken om op het managementpad te komen, maar wanneer ze worden overgeslagen voor promoties en wrok koesteren, kunnen ze belangrijke organisatoren worden in vakbondsacties, vooral als ze al lang in dienst zijn.
“Ik stond heel dicht bij de eigenaar van DSP. Maar uiteindelijk ben ik er voor de mensen”, zei Daddio. “Wat het echt voor mij deed, was gewoon zo lang daar zijn en op het punt komen dat ik bijna het management was. Ik kreeg veel meer te zien van wat er achter gesloten deuren gebeurt en ik zag hoeveel mensen er voor bijna niets werden ontslagen – mensen die onterecht werden ontslagen, terwijl het veel moeilijker zou zijn om dat te doen als we een vakbond hadden.”
Hij nam er nota van toen bezorgers van Amazon zich in Californië organiseerden en toen UPS Teamsters een recordcontract binnenhaalden, waardoor het maximumloon van chauffeurs steeg naar $ 49 per uur.
Ondertussen konden de arbeiders bij DIL7 niet rondkomen omdat ze moeite hadden om veertig uur te verdienen.
‘Als je voor het eerst wordt aangenomen, krijg je de indruk dat dit dagen van tien uur zijn, vier dagen per week,’ zei Daddio. “Kom erachter dat je vijf dagen per week werkt. En als je een snelle coureur bent, rijd je elke dag vijf, zes uur. Je raakt nog geen veertig.”
De druk op Amazon neemt toe. Volgens een brief ondertekend door vierendertig senatoren, loog het bedrijf tegen wetgevers over zijn arbeidspraktijken bij DSP’s. De senatoren citeerden onderzoeken door de Wage and Hour Division van het Department of Labor, wijzend op een duidelijke gezamenlijke werkgeversrelatie.
Dat komt door de controle die Amazon uitoefent over zijn chauffeurs, de Amerikaans vooruitzicht gerapporteerd, waaronder de aannamepraktijken, de arbeidsomstandigheden op de werkplek, de anti-afsnoepovereenkomsten, het plaatsen van bewakingscamera’s in de busjes en het laten instemmen van chauffeurs met biometrische bewaking.
Tot voor kort waren de Teamsters het dichtst bij de oprichting van een bruggenhoofd bij Amazon gekomen in 2017, toen zesenveertig werknemers van Silverstar Delivery, een DSP in Downriver Detroit, zich aansloten bij Local 337.
Het was een pyrrhusoverwinning. Na de vakbondsverkiezing begon de DSP illegaal werknemers te ontslaan en Amazon annuleerde later Silverstars contract in Michigan.
Maar nu hebben de Teamsters het enige Amazon-magazijn bij een vakbond in de Verenigde Staten. Werknemers van het kolossale JFK8-fulfilmentcentrum op Staten Island, New York, die twee jaar geleden hun verkiezing wonnen om de onafhankelijke Amazon Labour Union (ALU) te vormen, stemden op 18 juni om zich bij de Teamsters aan te sluiten.
Vijfduizend werknemers zullen er leden zijn van de nieuw opgerichte Amazon Labour Union – International Brotherhood of Teamsters Local 1. Binnenkort zullen ze stemmen over het nieuwe vakbondsleiderschap.
Ruim vierduizend werknemers bij de luchtvrachthub KCVG in Noord-Kentucky, die een kaartactie bij ALU waren begonnen, stemden in april voor aansluiting bij de Teamsters, hoewel ze nog geen vakbondserkenning hebben gekregen.
Terwijl Amazon-werknemers onder de Teamsters-tent komen, coördineren ze de verschillende faciliteiten. Arbeiders marcheerden naar het management over vijf locaties in Staten Island, de Bronx, Queens en de Hudson Valley en eisten $ 25 per uur en Juneteenth als betaalde vakantie. Zij verzamelden ruim zeshonderd handtekeningen voor hun petitie.
“We hebben allemaal de mogelijkheid om dezelfde levensstijl te hebben als UPS-chauffeurs, USPS-chauffeurs,” zei Echevarria, “waar we onze kinderen naar de universiteit kunnen sturen, een huis kunnen kopen, ons op ons gemak kunnen voelen. Maar het probleem is dat we hetzelfde werk doen zonder hetzelfde respect. En de reden waarom dat gebeurt, is Amazon.”
Bron: jacobin.com