![](https://focus-wtv.tv/wp-content/uploads/2024/07/GettyImages-1887623390.jpg)
Canada helpt een aantal van ‘s werelds meest repressieve regeringen met militaire goederen. Volgens Global Affairs Canada’s (GAC) onlangs gepubliceerde 2023 Export van militaire goederen en technologie Volgens het rapport blijft Canada enorme hoeveelheden wapens leveren aan antidemocratische regeringen en staten die worden beschuldigd van oorlogsmisdaden.
Deze gegevens zijn in tegenspraak met Canada’s zelfpromotie als verdediger van vrede en democratische waarden op het wereldtoneel en zijn verder bewijs van een aanhoudende trend van Canadese wapens die in de voorraden van mensenrechtenschenders terechtkomen. Het GAC-rapport toont aan dat Canada vorig jaar militaire goederen ter waarde van CAD $ 2,143 miljard naar niet-Amerikaanse bestemmingen exporteerde. Hoewel de Verenigde Staten doorgaans de grootste consument van in Canada gemaakte wapens zijn, reguleert en rapporteert Canada het grootste deel van zijn wapenexport naar zijn zuidelijke buurland niet. Het opnemen van deze cijfers zou de totale gerapporteerde waarde van de Canadese wapenhandel dramatisch verhogen.
Volgens Freedom House was bijna de helft van de gerapporteerde wapenleveringen van Canada in 2023 – ter waarde van 1,04 miljard dollar, ofwel 49 procent van het totaal – bestemd voor autoritaire staten, zoals Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten en Qatar.
De jaarlijkse Freedom House Vrijheid in de wereld rapport gebruikt een tweeledige scoremethodologie om toegang tot en genot van politieke rechten en burgerlijke vrijheden in elk land en sommige territoria te analyseren, en codeert regeringen als Vrij, Gedeeltelijk Vrij of Niet Vrij. Deze ranglijsten laten zien hoe bereidwillig leveranciersstaten zijn om militaire goederen te exporteren naar autoritaire regeringen.
De waarde van deze problematische overdrachten steeg tot $1,544 miljard, of 72 procent van Canada’s wapenexport, wanneer staten met het label “Partly Free” — zoals Koeweit, Thailand en Marokko — werden meegerekend. Hoewel Canada beweert dat zijn wapenbeheersingsregime wordt gekenmerkt door een “verbintenis tot mensenrechten over de hele wereld”, geven zijn wapenhandels duidelijk het tegendeel aan.
Bovenaan de lijst van autocraten die vorig jaar Canadese wapens ontvingen, stond Saoedi-Arabië, met ongeveer $ 904,6 miljoen aan militaire goederen. Volgens het Stockholm International Peace Research Institute is Saoedi-Arabië momenteel de op één na grootste importeur van wapensystemen ter wereld, waarvan de meeste afkomstig zijn uit rijke staten in het Global North, waaronder Canada. Hoewel de diepe zakken van Saoedi-Arabië goede zaken doen voor westerse wapenhandelaren, blijft de Saoedische monarchie een van de meest repressieve regeringen ter wereld, met het op twee na hoogste executiecijfer ter wereld en een gecodificeerd systeem van discriminatie tegen vrouwen.
Saoedi-ArabiĂ« is al bijna tien jaar de grootste gerapporteerde wapenexportbestemming van Canada en ontving meer dan $ 11 miljard aan wapensystemen, voornamelijk Light Armored Vehicles (LAV’s) die werden verkregen via een megadeal uit 2014. Dit contract, namens General Dynamics Land Systems-Canada ondertekend door een Canadese staatscorporatie onder de conservatieve regering van Stephen Harper, blijft het grootste wapencontract in de Canadese geschiedenis. De liberale regering van Justin Trudeau heeft ondertussen beleefde bezorgdheid geuit over deze LAV-exporten, maar heeft desondanks elke zending goedgekeurd.
Deze voortdurende wapenoverdracht aan Riyadh heeft geleid tot aanzienlijke veroordeling door het Canadese publiek en de burgermaatschappij — en niet alleen vanwege de repressieve aard van de Saoedische regering binnen haar grenzen. In 2015 vormde Saoedi-ArabiĂ« een coalitie om in te grijpen in de burgeroorlog in Jemen, een conflict dat naar schatting 377.000 levens eiste voordat er in 2022 een wankel staakt-het-vuren werd bereikt. Tijdens haar interventie zette Saoedi-ArabiĂ« in Canada gemaakte LAV-25’s in en leverde deze gevechtsvoertuigen zelfs illegaal aan andere strijders in Jemen.
Een intern onderzoek heeft later de Canadese medeplichtigheid aan de bewapening van de door Saoedi-Arabië geleide coalitie verdoezeld. Er werd vastgesteld dat er “geen geloofwaardig bewijs” was dat het Saoedische leger Canadese wapens had ingezet in de oorlog in Jemen.
De VN-groep van vooraanstaande experts over Jemen noemde Canada twee keer als een staat die bijdraagt ​​aan het geweld in het Jemenitische conflict door zijn enorme wapenleveringen aan Saoedi-Arabië. Gezien de aanhoudende stroom Canadese wapens zou dit VN-orgaan waarschijnlijk kritiek blijven leveren op de rol van Canada in het in stand houden van de Jemenitische crisis als het niet direct na druk van Saoedische functionarissen was ontmanteld.
Saoedi-ArabiĂ« is niet de enige autoritaire klant van Canadese wapens in de Golf. Vorig jaar exporteerde Canada ook zo’n $ 13,3 miljoen aan wapens naar de Verenigde Arabische Emiraten, wat de afgelopen tien jaar heeft bijgedragen aan een totaal van $ 177,9 miljoen aan wapenoverdrachten. De Verenigde Arabische Emiraten, een absolute monarchie die een geavanceerde surveillancestaat inzet om mensenrechtenverdedigers te targeten en vast te houden, is ook een van de belangrijkste partijen die de huidige crisis in Soedan bewapent en samenwerkte met Saoedi-ArabiĂ« in zijn rampzalige interventie in Jemen.
Canada exporteerde ook een recordbedrag van $ 73 miljoen aan wapens naar Qatar, waarvan de misstanden volledig werden getoond tijdens het in Doha georganiseerde FIFA-wereldkampioenschap van 2022. Deze piek kan een trend markeren naar een grotere en meer verankerde wapenhandelsrelatie tussen de twee landen. Er is gemeld dat Canadese functionarissen de Qatarese regering hebben gelobbyd om hetzelfde type LAV’s aan te schaffen dat Canada zo graag aan buurland Saoedi-ArabiĂ« heeft geleverd.
De Canadese overheid sluit zich nauw aan bij de beweringen van de defensie-industrie over de voordelen van wapenexport, terwijl ze mensenrechtenschendingen in het buitenland aan de kaak stelt. Maar als het gaat om Canada dat de schenders bewapent, spreken de daden van Ottawa luider dan haar woorden.
Door dictaturen te bewapenen, ondermijnt Canada de wereldwijde stabiliteit en bezoedelt het zijn eigen reputatie in een steeds meer gefragmenteerde en onstabiele internationale arena. Canadese functionarissen zouden de autocraten van de wereld moeten uitdagen, en hen niet de middelen moeten geven om te onderdrukken. Deze zorgen worden versterkt wanneer we de algemene krimp van de democratische ruimte wereldwijd in ogenschouw nemen. Voor het eerst in twee decennia bestaat de wereldwijde gemeenschap uit meer autocratieën (vierenzeventig) dan democratieën (drieënzestig).
Een recent onderzoek van professoren van de Universiteit van Kopenhagen bewees het voor de hand liggende: wapenstromen en toegang tot moderne militaire technologieën helpen autoritaire regeringen te verstevigen. “Jumping the Gun: How Dictators Got Ahead of Their Subjects,” een substantieel onderzoek naar niet-democratische staatsstabiliteit en wapenaanschaf tussen 1820-2010, laat zien dat autoritaire regeringen aanzienlijk resistenter zijn tegen democratisering en pro-democratische bewegingen wanneer ze geavanceerde wapens kunnen aanschaffen.
De wapenexportgegevens die onlangs door de Canadese overheid zijn vrijgegeven, onthullen ook een grimmig nieuw record voor wapenexporten naar een andere hardnekkige mensenrechtenschender. In 2023 stuurde Canada Israël $ 30,6 miljoen aan militaire goederen, het grootste jaarlijkse bedrag sinds de registratie in 1978 begon.
Deze onthulling komt op een moment dat er grote druk op Canada wordt uitgeoefend om de wapenleveringen aan Israël te stoppen. Dit vanwege de wijdverbreide schending van het internationaal humanitair recht door het Israëlische leger (IDF) tijdens de militaire campagne in Gaza, genaamd Operatie Zwaarden van IJzer, die werd gelanceerd na de door Hamas geleide aanvallen op 7 oktober.
Op het moment van schrijven heeft de operatie, die nu negen maanden duurt, meer dan zevenendertigduizend Palestijnen gedood — voornamelijk burgers — en ongeveer tachtigduizend anderen gewond. Recente bevindingen tonen aan dat meer dan vijfduizend kinderen nog steeds begraven liggen onder het puin als gevolg van Israëls meedogenloze campagne van luchtaanvallen, die de meest vernietigende bombardementencampagne van de 21e eeuw vormde.
Door een gebrek aan transparantie in het Canadese wapenbeheersingssysteem is het onduidelijk welke soorten wapensystemen Canada aan Israël heeft overgedragen. Het systeem biedt alleen informatie over de brede categorieën van militaire technologieën die in elk kalenderjaar worden geëxporteerd. Het onlangs gepubliceerde rapport van GAC geeft echter aan dat deze exporten technologie omvatten die wordt gebruikt in militaire vliegtuigen, componenten van bommen en andere munitie, en onderdelen van radars en elektronische apparatuur voor militair eindgebruik.
De gerapporteerde wapenexporten omvatten echter niet de exporten die vanuit Canada via de Verenigde Staten, de grootste leverancier van militaire goederen aan de IDF, zijn overgebracht. Deze exporten omvatten miljoenen dollars aan Canadese componenten die zijn geïntegreerd in elke Amerikaanse Lockheed Martin F-35 Joint Strike Fighter, waarvan Israël er tientallen heeft aangeschaft. De F-35 heeft een belangrijke rol gespeeld in Israëls voortdurende bombardement op Gaza, waarbij Israëlische functionarissen opscheppen over de effectiviteit ervan in de operatie.
In maart 2024 diende de New Democratic Party een motie in bij het Canadese parlement die onder andere opriep tot een stopzetting van wapenleveringen aan Israël. Tot verrassing van velen werd de motie, na belangrijke amendementen, in een stemming laat in de avond aangenomen, waarbij zowel premier Trudeau als minister van Buitenlandse Zaken Mélanie Joly haar steun kreeg.
De werkelijke omvang van deze motie werd echter al snel afgezwakt. In plaats van daadwerkelijke wapenleveringen aan Israël te stoppen, bevriest dit nieuwe beleid alleen de autorisatie van toekomstige, hypothetische wapenexporten. Eerder goedgekeurde wapenleveringen, waaronder bijna $ 30 miljoen die in de eerste twee maanden van Israëls operatie in Gaza werden geautoriseerd, blijven onaangetast. Dit halfbakken beleid blijft bestaan, zelfs nadat het Internationaal Gerechtshof eind januari oordeelde dat Israëls gedrag in Gaza aannemelijk genocide zou kunnen zijn, en VN-experts staten expliciet opriepen om de stroom wapens die bij het geweld zouden kunnen worden gebruikt, in te dammen.
Oproepen aan Canada om te stoppen met het bewapenen van autoritaire regeringen die beschuldigd worden van oorlogsmisdaden zijn niet alleen een beroep op een hogere morele standaard, maar zijn gegrond in concrete juridische verplichtingen. Canada is, samen met bijna tweederde van de staten in de wereld, partij bij het Arms Trade Treaty (ATT), het eerste internationale verdrag dat erop gericht is de ernstige humanitaire gevolgen van de wereldwijde wapenhandel te minimaliseren.
Staten die partij zijn bij het ATT mogen geen wapens overdragen als dergelijke exporten een overheersend risico vormen om te worden gebruikt in schendingen van het internationaal humanitair recht of het internationaal recht inzake mensenrechten. Ze mogen ook geen wapens leveren aan buitenlandse staten of actoren die zouden worden gebruikt in oorlogsmisdaden of andere misdaden tegen de menselijkheid (waartoe, met name in het geval van Israël, apartheid behoort). Deze drempel is duidelijk overschreden met verschillende wapenhandelsrelaties van Canada, ook al zou Ottawa anders willen doen voorkomen.
Canada’s minachting voor zijn internationale verplichtingen onder het ATT vormt een schending van het internationaal recht en stuurt een verontrustende boodschap naar enkele van ‘s werelds meest repressieve regeringen: mensenrechtenschendingen en antidemocratische praktijken worden niet veroordeeld maar beloond. En terwijl de wereldwijde militaire uitgaven recordhoogten bereiken, ook onder die repressieve regeringen, hebben de pestkoppen van de wereld vast en zeker opgemerkt dat Canada openstaat voor zaken.
Bron: jacobin.com