![](https://focus-wtv.tv/wp-content/uploads/2023/08/19020101_zva_a90_013.jpeg)
REIS NAAR DE MAAN, 1902, geregisseerd door GEORGES MELIES. Auteursrecht MELIES. Krediet: MELIES/Album/Zuma
Het Russische ruimtevaartprogramma, algemeen bekend als Roscosmos, maakt gebruik van indrukwekkende verbale gymnastiek om te verklaren waarom het onbemande ruimtevaartuig dit weekend niet op de zuidpool van de maan is geland. “Het apparaat bewoog zich in een onvoorspelbare baan en hield op te bestaan als gevolg van een botsing met het oppervlak van de maan”, aldus het bureau in een verklaring.
Met andere woorden, het stortte neer op de maan. (Ik heb het nagevraagd bij een Russisch sprekende vriend die bevestigde dat de verklaring ook grappig is in het originele Russisch. “Fbbcbd”, schreef ze, wat een lach inhield.)
Je kunt het Rusland echt niet kwalijk nemen dat het probeert de wrede realiteit te verdoezelen dat zijn zeer dure raket op het oppervlak van de enige natuurlijke satelliet van de aarde is geplant. NASA heeft in de loop der jaren zeker zijn deel van de schadebeheersing gedaan. Maar het beschrijven van een ruimtevaartuig dat waarschijnlijk is vernietigd in een gewelddadige explosie als zijnde “opgehouden te bestaan” is een wonder van passiviteit dat de politie jaloers zou maken.
Rusland is in een race met India om het eerste land te zijn dat een ruimtevaartuig in de buurt van de zuidpool van de maan laat landen. In tegenstelling tot tijdens de originele Space Race, bevindt Rusland zich niet in een Koude Oorlog maar in een hete. Zijn aanval op Oekraïne heeft geleid tot zijn vervreemding van andere landen die het technologisch zouden hebben geholpen. De New York Times had enkele harde woorden over de competentie van het Russische ruimteprogramma:
Wanneer missies verloren gaan tijdens het afvuren van een orbitale motor, blijkt de oorzaak vaak een slordige fabricage en onvoldoende testen te zijn. Die tekortkomingen waren de basis voor het mislukken van de laatste grote robotische interplanetaire sonde van Rusland, Phobos-Grunt, in 2011. Een andere factor zou een gênante menselijke fout kunnen zijn, zoals toen NASA’s Mars Climate Orbiter in 1999 afbrandde in de atmosfeer van Mars vanwege een mix- omhoog tussen metrische en imperiale eenheden.
Gelukkig herstelt de maan in stabiele toestand.
Bron: www.motherjones.com