![](https://focus-wtv.tv/wp-content/uploads/2024/07/494_OF-BADER_2000.jpg)
Afgelopen september, toen de regering-Biden verschillende olie- en gasleases in Alaska’s Arctic National Wildlife Refuge annuleerde, citeerde ze in haar besluit de expertise van de oorspronkelijke inheemse beheerders van het land. De stap was het resultaat van overheidsbrede richtlijnen die eind 2022 werden uitgegeven om de opname van wat Biden-beleidsmakers in het algemeen ‘inheemse kennis’ noemden – een breed scala aan observaties, mondelinge en schriftelijke verslagen, innovaties, overtuigingen en praktijken van verschillende inheemse gemeenschappen – in op wetenschap gebaseerde federale besluitvorming aan te moedigen. De uitrol citeerde manieren waarop inheemse kennis al federaal gefinancierd onderzoek had geïnformeerd, waaronder studies naar gecontroleerde branden, oogstopbrengsten en historische vispopulaties.
De vermelding bleek al snel weer een stukje voer voor cultuurstrijders aan de rechterkant die het proces afkeuren als een op hol geslagen liberale orthodoxie. Terwijl de Washington Vrij Baken waarschuwde dat de annuleringen van de huurcontracten slechts “het nieuwste voorbeeld waren van hoe ‘inheemse kennis’, een pseudowetenschap die veronderstelt dat inheemse mensen unieke inzichten bezitten in de wetten van het universum, de federale overheid heeft doordrongen.”
De baken is een van de vele conservatieve media, waaronder de Dagelijkse bellerde Dagelijkse draad, Alleen het nieuwsen de Federalistisch—die het beleid hebben aangegrepen als voorbeeld van woke-overreach. Op een moment dat rechtse commentatoren alles van de ineenstorting van Silicon Valley Bank tot Boeing’s ongevallenrecord wijten aan diversiteitsprogramma’s op de werkvloer, heeft de goedkeuring van inheemse kennis door de regering hen een andere mogelijkheid geboden om liberale toezeggingen aan inclusie te bekritiseren. Zoals antropologe Elizabeth Weiss—die onlangs de San José State University verliet na controverses over haar omgang met inheemse skeletresten—schreef in een opiniestuk in april waarin ze het beleid aanviel, had “een onheilige alliantie van ‘witte schuld’, deugdsignalering en politieke correctheid” ervoor gezorgd dat Biden het mandaat had gegeven dat “de religieuze overtuigingen van inheemse Amerikaanse stammen… als objectief en wetenschappelijk moesten worden behandeld.”
Veel critici van het beleid maken zich zorgen dat regelgeving die is opgesteld door inheemse kennis de productie van fossiele brandstoffen zal beperken en zelfs de economie zal ondermijnen; in mei spanden twintig GOP-staatsprocureurs-generaal een rechtszaak aan over de regel van 2022, met het argument dat deze uiteindelijk “de ontwikkeling zal belemmeren”. Maar academische onderzoekers zeggen dat inheemse kennis hun onderzoek naar complexe natuurlijke systemen, zoals ecologische dynamiek, kan aanvullen, die niet kunnen worden gereduceerd tot eenvoudige natuurkundige wetten. “Vanuit een westers wetenschappelijk perspectief hebben we een specifieke manier om dingen te testen”, legt Keith Musselman uit, een hydroloog van de University of Colorado, Boulder die helpt bij het leiden van het door de federale overheid gefinancierde Arctic Rivers Project, dat samenwerkt met inheemse gemeenschappen om klimaatkwetsbaarheden te modelleren. “Het is een prachtig systeem als het echt goed werkt. Maar het zet oogkleppen op voor andere manieren waarop het systeem zou kunnen werken.”
Veel van de verontwaardiging kan worden herleid tot twee voormalige ambtenaren van de regering van Trump die vrijheid van informatie-aanvragen en rechtszaken hebben gebruikt om de aandacht te vestigen op de strijd. Een van hen, Michael Chamberlain, leidt Protect the Public’s Trust, een conservatieve waakhondgroep die Bidens energiebeleid heeft aangevallen. De ander, Hans Bader, wordt gesteund door familievermogen dat hem in staat heeft gesteld om een breed scala aan libertaire en conservatieve projecten te financieren, terwijl hij zijn privé-juridische strijd tegen publieke initiatieven die diversiteit en inclusie ondersteunen, voortzet.
Bader leidt een stichting die tussen 2010 en 2022 ongeveer $ 35 miljoen verdeelde, voornamelijk aan conservatieve organisaties. Het geld komt van zijn broer Lars, een low-profile investment banker die in de jaren 90 computerwetenschappen studeerde aan het MIT voordat hij betrokken raakte bij vroege internetbedrijven. Uit federale belastingaangiften blijkt dat Lars, die weigerde te worden geïnterviewd, in 2004 een liefdadigheidsfonds oprichtte, dat oorspronkelijk geld stak in groepen als het International Rescue Committee en UNICEF, evenals rechtse denktanks. In 2010 werd dat fonds opgeheven en werd bijna $ 14 miljoen overgemaakt naar de onlangs opgerichte Bader Family Foundation. Vier jaar later nam Hans de stichting over als enige trustee. Sindsdien blijkt uit belastinggegevens dat de jaarlijkse giften van de stichting bijna zijn verdubbeld, zelfs toen de humanitaire missie ten einde liep.
Hans Bader, die zichzelf omschrijft als een burgerrechtenadvocaat, weigerde ook om geïnterviewd te worden. Maar zijn wereldbeeld is duidelijk zichtbaar in zijn geschriften en zijn rechtszaken: Institutionele inbeslagname heeft geleid tot ongrondwettelijke beperkingen op de vrijheid van meningsuiting en de opschorting van een eerlijk proces door anti-seksuele intimidatie en diversiteitsbeleid, dat discrimineert tegen mannen en blanke mensen. Bader heeft de stichting gebruikt om verzoeken om openbare documenten in te dienen en te procederen om informatie te verkrijgen over hoe de regering-Biden dergelijke beleidsmaatregelen ontwikkelt en implementeert, en deelt zijn inzichten vervolgens met rechtse media.
Hoewel zijn aanval op het Indigenous knowledge-beleid een recent project is, heeft Bader een lange staat van dienst in het verdedigen van de wettelijke rechten van mannen, met name degenen die beschuldigd worden van seksueel misbruik. Als rechtenstudent schreef hij brieven aan de Harvard-karmijnrood een feministische wetenschapper aanviel vanwege haar “giftige haat” en de voorgestelde straffen voor seksueel misbruik “discriminerend” noemde voor mannen – hoewel hij toegaf dat hij, als “maagd, niet direct getroffen zou worden.”
Hij ging werken bij het Center for Individual Rights voordat hij bij het Competitive Enterprise Institute terechtkwam, een libertaire denktank in Washington D.C., waar hij het grootste deel van zijn carrière zou doorbrengen. Hij vertrok om zich in oktober 2017 bij Trumps ministerie van Onderwijs aan te sluiten, slechts een maand nadat minister Betsy DeVos aankondigde dat ze de richtlijnen van de regering-Obama over het bestraffen en voorkomen van seksueel misbruik op de campus zou intrekken – een besluit dat de Natie gerapporteerd werd bereikt in overleg met een mannenrechtengroep die werd gesteund door financiering van de Bader Family Foundation. Tijdens Baders korte periode bij het departement werd hij gezien als een drijvende kracht achter de uitvoering van de terugdraaiing.
“Het is een prachtig systeem als het echt goed werkt. Maar het zet oogkleppen op voor andere manieren waarop het systeem zou kunnen werken.”
Sinds 2021 heeft Baders stichting de regering-Biden 16 keer aangeklaagd, op zoek naar informatie over hervormingen van Titel IX, kritische rassenleer, genderbevestigende zorg, vermeende anti-blanke discriminatie en, meer recent, inheemse kennis. In mei 2023 spande Bader een FOIA-rechtszaak aan tegen het White House Office of Science and Technology Policy (OSTP) en de National Science Foundation, op zoek naar “communicatie over hoe agentschappen van plan zijn inheemse kennis te gebruiken bij het maken van wetenschappelijke vaststellingen.” Hij gaf de daaropvolgende schat aan documenten vrij over Vrijheid onverzettelijkeen groepsblog die een postadres deelt met Chosen Vessels of God Ministries in Georgia.
Op de blog klaagt Bader dat Bidens inspanningen voor inheemse kennis “eerder naar cultureel relativisme dan naar wetenschappelijke objectiviteit rieken.” Toch staat dat in vreemde tegenspraak met zijn eigen staat van dienst, zoals gedocumenteerd in belastingaangiften, van het financieren van organisaties met doelen die in strijd zijn met de gangbare wetenschappelijke normen. Neem Project Prevention, dat meer dan $ 1 miljoen van Baders stichting heeft ontvangen en wiens missie, waaronder het aanbieden van geld aan mensen met middelenmisbruikstoornissen die akkoord gaan met sterilisatie, is beschreven als “eugenetica met een 21e-eeuws gezicht.” Er is de Alliance Defending Freedom, die ingetrokken studies heeft aangehaald in zijn rechtszaak om abortusmedicijnen te verbieden en meer dan een half miljoen dollar heeft ontvangen. Kleinere bedragen zijn gegaan naar het Genetic Literacy Project, dat door journalisten is beschreven als een “propagandawebsite” van de agrarische industrie, en het Discovery Institute, dat het anti-evolutie-idee van intelligent design promoot.
Conservatieve schrijvers die regelmatig het werk van Bader citeren, hebben ook professioneel geprofiteerd van zijn vrijgevigheid: George Leef, een columnist bij de Nationale beoordelingis directeur externe betrekkingen bij het James G. Martin Center for Academic Renewal, dat $ 163.000 van de stichting heeft ontvangen; een andere schrijver begon zijn journalistieke carrière bij het College-oplossingeen project van de Student Free Press Association, dat $ 136.000 ontving en dat Bader heeft vertegenwoordigd in federale rechtszaken. Een senior fellow bij het Competitive Enterprise Institute, dat bijna $ 700.000 van Bader heeft ontvangen, nam het op Forbes in februari om te schrijven over “De stille bedreiging voor de wetenschap die wordt gevormd door ‘inheemse kennis’.”
De inspanningen van Bader zijn versterkt door Protect the Public’s Trust, een groep die in 2021 werd opgericht door Trumps oud-leerling Chamberlain, die betoogde dat Biden ‘inheemse kennis naar een plateau boven empirische wetenschap’ heeft verheven. Materialen uit zijn verzoeken om openbare documenten – die bijna allemaal zijn uitgevochten door Gary Lawkowski, die Trump hielp vertegenwoordigen in de zaak bij het Hooggerechtshof die de beslissing van Colorado om hem van het stembiljet te weren, vernietigde – zijn voer geweest voor een reeks baken verhalen. Chamberlain reageerde niet op vragen over wie het werk van PPT financiert.
Een tweede Trump-regering zou waarschijnlijk Baders stokje overnemen. Project 2025, het initiatief van de Heritage Foundation dat wordt gezien als Trumps regeringsblauwdruk, suggereert dat het beleid voor inheemse kennis een doelwit zou zijn, waarbij OSTP wordt aangewezen als een plek waar Biden “de middelen van de federale overheid heeft ingezet om de woke-agenda te bevorderen” en waar de richtlijnen van de afdeling “omgedraaid en geschrapt” moeten worden. Als Trump de kans krijgt, zal Bader degene zijn die hem heeft laten zien waar hij moet zoeken.
Bron: www.motherjones.com